ΆρθραΝέα -Ανακοινώσεις

Κορτιζόνη: εχθρός ή φίλος;

     Είναι ένα από τα πιο δυνατά φάρμακα που διαθέτει σήμερα η φαρμακευτική, με ισχυρή αντιφλεγμονώδη ενέργεια, που χρησιμοποιείται εδώ και πολλά χρόνια από την ιατρική για τη θεραπεία ασθενειών που έχουν σχέση με τους ρευματισμούς, τα μάτια, τη λευχαιμία κ.ά. Είναι ουσία που εκκρίνεται από τα επινεφρίδια του ανθρώπινου οργανισμού, αδένες των νεφρών, που η ύπαρξή τους συντελεί στη διατήρηση της ζωής. Το 1940 άρχισαν τις έρευνες ο γιατρός Χανς κι ο βιοχημικός Κένταλ και κατόρθωσαν ν’ απομονώσουν την επινεφρική κορτιζόνη και να τη χρησιμοποιήσουν στη θεραπεία των ρευματισμών μετά από οχτώ χρόνια.

     Αργότερα, με την παραπέρα μελέτη της κορτιζόνης και της χημικής της σύνθεσης, έγινε δυνατό να φτιαχτεί η συνθετική κορτιζόνη.

    Η χρήση  της κορτιζόνης στη Νευροχειρουργική, την  Ορθοπεδική και την Ρευματολογία είναι:

• στο εγκεφαλικό οίδημα, πχ από έναν όγκο εγκεφάλου, ή μετά από μια νευροχειρουργική επέμβαση

• στη σπονδυλική στήλη πχ σε πίεση από έναν όγκο σπονδυλικής στήλης ή στην τραυματική κάκωση σπονδυλικής στήλης

• στην οσφυϊκή ή αυχενική  δισκοκήλη   όταν υπάρχει μεγάλη πίεση πάνω σε ένα νεύρο και έντονος πόνος ή και μυϊκή αδυναμία

• μετά από ένα χειρουργείο αφαίρεσης αδενώματος υπόφυσης, ως ορμονική υποκατάσταση μέχρι να διαπιστωθεί η ομαλή λειτουργία της υπόφυσης.

      Για ασθενείς που πάσχουν από διάφορες μορφές αρθρίτιδας, εάν οι άλλες θεραπείες όπως τα αναλγητικά, αντιφλεγμονώδη φάρμακα  αποτύχουν, οι γιατροί μπορεί να συστήσουν τη χορήγηση τοπικά, ενέσεων κορτιζόνης.

      Σε αυτούς που πάσχουν από οστεοαρθρίτιδα των χεριών, των γονάτων, των  γοφικών  αρθρώσεων (αρθρώσεις μηριαίων-λαγόνιων οστών), του αυχένα και του κάτω μέρους της πλάτης.

      Στη ρευματοειδή αρθρίτιδα, στην τενοντίτιδα (ώμων, αγκώνων, καρπών, φτερνών), στις φλεγμονές του σάκου των τενόντων ή αρθρώσεων (ώμων, γονάτων, αγκώνων, γοφών) και σε σημεία έναρξης πόνων σε μυς (αυχένα, ώμων, γοφών).

      Η ανακούφιση από τον πόνο που προσφέρουν οι ενέσεις αυτές, επιτρέπει κατά τους μερικούς μήνες που διαρκεί, να συνεχιστεί η φυσιοθεραπεία και η όσο το δυνατό μεγαλύτερη βελτίωση της λειτουργίας της άρθρωσης και της επηρεαζόμενης περιοχής. Με λίγα λόγια, δεν πρέπει η ανακούφιση που επιτυγχάνεται να οδηγεί στην εγκατάλειψη της αγωγής για αποκατάσταση της περιοχής που πάσχει αλλά αντίθετα να θεωρείται ως ευκαιρία για επίτευξη καλύτερων λειτουργικών αποτελεσμάτων με τη βοήθεια της φυσιοθεραπείας.

     Ο γιατρός που θα κάνει την ένεση κορτιζόνης, πρέπει να έχει εμπειρία στον τομέα αυτό. Είναι πολύ σημαντικό, να τοποθετηθεί η κορτιζόνη στο σωστό σημείο, πράγμα που δεν είναι εύκολο.

     Σε μια άρθρωση, πιθανόν η αιτία του πόνου να είναι ο χόνδρος της άρθρωσης που έχει υποστεί βλάβη, ο τένοντας ή κάποιος σάκος μεταξύ τένοντα, μυ και οστού. Για την κάθε περίπτωση, η ένεση κορτιζόνης πρέπει να γίνεται στο σωστό σημείο.

     Εντούτοις οι ενέσεις κορτιζόνης έχουν σοβαρές παρενέργειες ιδιαίτερα εάν  η ένεση γίνει εντός των τενόντων ή νεύρων. Παρόμοιες  επιδράσεις έχουμε και στα περιαρθρικά στοιχεία,έλυτρα,συνδέσμους,μύες  κα

    Η απρόσεχτη χρησιμοποίηση της κορτιζόνης μπορεί να προκαλέσει επικίνδυνες συνέπειες για τον οργανισμό του αρρώστου καθώς έχει πολλές παρενέργειες όπως :

  -καταστολή του ανοσοποιητικού

  -αύξηση της αρτηριακής πίεσης

  -αύξηση του σακχάρου αίματος-πρόκληση διαβήτη

  -κατακράτηση υγρών και οίδημα

  -εναπόθεση λίπους στην κοιλιά, το πρόσωπο και τον αυχένα, αύξηση σωματικού βάρους

  -καταρράκτης, γλαύκωμα

  -ευαισθησία σε λοιμώξεις πχ μυκητιασική στοματίτιδα

  -οστεοπόρωση, εύκολα κατάγματα

  -διαταραχές της περιόδου στις γυναίκες

  -δυσκολία στην επούλωση των τραυμάτων, μώλωπες στο δέρμα

  -γαστρορραγία, πεπτικό έλκος

  -ψυχικές διαταραχές όπως μελαγχολία ή ευφορία, άγχος

  -μυοπάθεια

  -πονοκέφαλο, ζάλη και ίλιγγο

  -αϋπνία

    Τι πρέπει να προσέχω όταν παίρνω κορτιζόνη ;

• προτιμότερο είναι η μεγάλη δόση να «σπάει» σε μικρότερες δόσεις πχ πρωί – βράδυ

• προσοχή στη διατροφή σας. Μην τρώτε ανεξέλεγκτα, προσοχή στο αλάτι και στα γλυκά

• η διακοπή της κορτιζόνης, ειδικά όταν χορηγείται επί μακρόν, γίνεται πάντα σταδιακά και όχι απότομα. Ο κίνδυνος (από την απότομη διακοπή) είναι το σώμα να μην έχει προλάβει να συνθέτει την δική του «κορτιζόνη» με αποτέλεσμα ο ασθενής να εμφανίζει εξάντληση, πτώση της αρτηριακής πίεσης, εύκολες λοιμώξεις, πόνο στους μύες και τις αρθρώσεις  κ.ο.κ.

    Ο σκοπός του άρθρου δεν είναι να τρομοκρατήσει αλλά να ενημερώσει και να επιστήσει την προσοχή προς όλους τους ενδιαφερόμενους .Τα  συμπεράσματα είναι δικά σας!